Τρελός

Ένα δευτεριάτικο πρωινό ο 25χρονος Αμερικάνος Aaron Bushnell βάζει τη στρατιωτική του στολή, παίρνει τον αναπτήρα του, γεμίζει ένα παγούρι με βενζίνη και ξεκινάει για την Ισραηλινή πρεσβεία στην Ουάσινγκτον. Στα λίγα τελευταία μέτρα πριν φτάσει από έξω, ανοίγει την κάμερα στο κινητό του, αιτιολογεί λιτά την πράξη του και αφού στήσει το τηλέφωνο σε κάποιο τρίποδα, λούζεται με τη βενζίνη, βάζει το καπέλο του ως σωστός στρατιώτης και αυτοπυρπολείται, κραυγάζοντας "Ελεύθερη Παλαιστίνη". Το μεταλλικό παγούρι που κυλάει στην άσφαλτο ηχεί αντί κάποιου ιδεατού εμβατηρίου, τονίζοντας το άδοξο της σκηνής αλλά και του υπόλοιπου κόσμου. Αναστατωμένοι φρουροί από τα γύρω φυλάκια τρέχουν στο σημείο με τα όπλα τους προτεταμένα στον νεαρό που καίγεται, φωνάζοντάς του να πέσει κάτω, σκοπεύοντας ίσως να τον συλλάβουν συμφώνως προς τη διαδικασία. Και ο νεαρός πέφτει, έχοντας πια γίνει μια φλεγόμενη μάζα από ύφασμα και σάρκα - μέχρι να φτάσουν οι πρώτοι πυροσβεστήρες είναι αργά. Στο νοσοκομείο θα διαπιστωθεί ο θάνατός του.

Παραμύθι, μέρος 1ο

Ευγνωμοσύνη.

 

Δήμητρος γὰρ ἀφικομένης εἰς τὴν χώραν ὅτ᾽ ἐπλανήθη τῆς Κόρης ἁρπασθείσης, καὶ πρὸς τοὺς προγόνους ἡμῶν εὐμενῶς διατεθείσης ἐκ τῶν εὐεργεσιῶν ἃς οὐχ οἷόν τ᾽ ἄλλοις ἢ τοῖς μεμυημένοις ἀκούειν, καὶ δούσης δωρεὰς διττὰς αἵπερ μέγισται τυγχάνουσιν οὖσαι, τούς τε καρπούς, οἳ τοῦ μὴ θηριωδῶς ζῆν ἡμᾶς αἴτιοι γεγόνασι, καὶ τὴν τελετήν, ἧς οἱ μετασχόντες περί τε τῆς τοῦ βίου τελευτῆς καὶ τοῦ σύμπαντος αἰῶνος ἡδίους τὰς ἐλπίδας ἔχουσιν

 

Ένα μεσημέρι του Ιουλίου μια γυναίκα καθόταν σε ρηχό σπήλαιο, ένα κοίλωμα στα ριζά των βράχων με αρκετή σκιά και δροσιά για να ανακουφίσει κάποιον από τον καυτό ήλιο. Λίγο μακρύτερα ήταν ένα καλοφτιαγμένο πηγάδι και ο δρόμος, που στο μέρος εκείνο ήταν σχετικά πλατύς και στρωμένος με λειασμένη πέτρα. Μια νεότερη κοπέλα στεκόταν και την κοίταζε, και η γυναίκα κοίταζε χαμηλά, το έδαφος. Μακρύτερα, δέντρα κάθε λογής άπλωναν τα κλαδιά τους το ένα πάνω από το άλλο, απτόητα από τη ζέστη, με πρώτο και καλύτερο ένα πλατάνι. Το βουητό των τζιτζικιών ήταν το μόνο που ακουγόταν, μέχρι που η γυναίκα άρχισε να μιλάει:

Εμβολιασμένοι και ανεμβολίαστοι

 

- Νοέμβριος 2019, ο εργαστηριακός κορωνοϊός ελευθερώνεται σε επαρχία της Κίνας.
 

- Καλοκαίρι 2020, νομοθετείται η μαζικής κλίμακας επιστολική ψηφοφορία στις ΗΠΑ, εις το όνομα της δημόσιας υγείας.

- 3 Νοεμβρίου 2020, ένα έτος μετά το ξέσπασμα της πανδημίας, η μεγαλύτερη νοθεία στην αμερικανική εκλογική ιστορία είναι γεγονός. Καταμετρώνται περισσότερες από 65 εκατομμύρια ανώνυμες επιστολικές ψήφοι, στην συντριπτική τους πλειοψηφία υπέρ ενός διεφθαρμένου πρώην αντιπροέδρου - ο οποίος αναδεικνύεται στον λαοφιλέστερο υποψήφιο όλων των εποχών.

Μέχρι τώρα ο λαός κυβερνούσε μέσω των πολιτικών. Τώρα ψηφίζει και μέσω των ταχυδρόμων.

- 8 Νοεμβρίου 2020, 5 ημέρες μετά τις εκλογές, ανακοινώνεται το εμβόλιο. Η επιτυχής παρασκευή και κυκλοφορία του οποίου αναμενόταν, σύμφωνα με τις πιο αισιόδοξες προβλέψεις, κάπου μέσα στο 2022.

Τέλος καλό, όλα καλά.

 

Από έξω, οι λαουτζίκοι απέμειναν να φαγώνονται για το ποιός σκέφτεται τον συνάνθρωπό του και φοράει παντού μάσκα, και ποιός μοναχά τον εαυτό του και παραμένει ανεμβολίαστος.

Στο Μαλάκα της Παρέας

 

 

Ο Τσοχατζόπουλος αποτέλεσε κορυφαίο στέλεχος της εγκληματικής συμμορίας του ΠΑΣΟΚ. Ωστόσο, ενώ άπαντες στο κόμμα του εγκληματούσαν, από τον Παπανδρέου μέχρι και τον χαμηλότερο υπάλληλο, διαπλεκόμενο ή ημέτερο, ο Τσοχατζόπουλος έγινε ο μοναδικός που αποπέμφθηκε, δικάστηκε και τελικά τιμωρήθηκε. Κάποιοι λένε ότι ήταν ο αποδιοπομπαίος τράγος, επάνω στον οποίο το καθεστώς φόρτωσε όλα τα εγκλήματα της Μεταπολίτευσης. Για την ακρίβεια, ότι ο Τσοχατζόπουλος ήταν ο τυπικός μαλάκας της παρέας.

Έγκλημα και Τιμωρία

 

 

Γίναμε φορείς και κομιστές χαμηλής νοημοσύνης.
Πήραμε στο λαιμό μας ακροατές δίχως το αίσθημα της ευθύνης.
Είπαμε λόγια που κάνανε μόδα τα ναρκωτικά και τα όπλα.
Φέραμε τη διαφθορά απ' τη πίσω πόρτα.
Διαδώσαμε τις ψυχοτρόπες ουσίες στις μικρές ηλικίες.
Είχαμε ως ινδάλματα εγκληματίες.
Εισάγαμε αλλότρια δεινά σ' ελληνικές συνοικίες
στα πρότυπα μιας κοινωνίας δίχως αξίες.
Πορευόμασταν μες το σκοτάδι τυφλό κοπάδι
αντιγράφοντας κάθε ελάττωμα, κάθε ψεγάδι.
Πήραμε κι εμείς μέρος σε βέβηλα ήθη και έθιμα.
Τώρα η μουσική μας φέρει ως έμβλημα το έγκλημα.

 -Terror X Crew

 

Η δικαστική παράσταση της υπόθεσης Παναθηναϊκάκια έλαβε αυτές τις ημέρες τέλος και οι υπάλληλοι που έπαιζαν τους δικαστές συμμορφώθηκαν προς τις άνωθεν, κάτωθεν και αριστεροδεξιόθεν συνεχείς υποδείξεις, πιέσεις, νουθεσίες, παραινέσεις και ποδηγεσίες, βγάζοντας μια απόφαση-όνειδος ακόμα και για τα δεδομένα της κωμικοτραγικής μπανανίας του Ελλαδιστάν. Μια δίκη που ξεκίνησε στα πρότυπα του άρον-άρον σταύρωσον αυτόν, ή κατά πρωθυπουργό Σαμαρά "Πες του ψηλού να τους γαμήσει", ολοκλήρωσε χθες τον σκοπό της: την επισημοποίηση της Χρυσής Αυγής ως 'εγκληματικής οργάνωσης' και των υπευθύνων του κόμματος ως καταδίκων εγκληματιών.

Τώρα, μπορεί οι Χρυσαυγίτες να είναι επισήμως εγκληματίες, αλλά εμείς οι δημοκρατικοί δεν μπορούμε παρά να αναγνωρίσουμε την πολύτιμη συνεισφορά τους στην ολοκληρωτική καταστροφή κάθε επίφασης δημοκρατικότητας, τόσο στην γενέτειρα της Δημοκρατίας, όσο και γενικότερα στους σύγχρονους κοινοβουλευτισμούς. Παρόμοιες πολιτικές διώξεις εθνικιστικών κομμάτων ή οργανώσεων εξελίσσονται σε Ευρωπαϊκές χώρες όπως Αυστρία και Γερμανία, όμως η πρωτιά ανήκει στη ΧΑ. Χάρη στη ΧΑ διαλύθηκε η ψευδαίσθηση του τεκμηρίου της αθωότητας και η παραίσθηση της διάκρισης των εξουσιών. Διαμέσου της ΧΑ ακυρώθηκαν οι θεμελιώδεις αρχές της ισηγορίας, ισονομίας και ισοπολιτείας. Μετά από αυτήν, ο κοινοβουλευτισμός απώλεσε το προσωπείο της πολυφωνίας και της προστασίας των μειονοτήτων. Δέκα 'παλικάρια της φακής', όπως τους λένε, από τις φτωχογειτονιές και τα προάστια, ήταν αρκετά για να γίνει πασίδηλος, όπως δεν είχε γίνει ξανά, ο λεκές στο κουστούμι της ελλαδικής πολιτικής σκηνής. Ο δε κακόμοιρος θεσμός της Δικαιοσύνης, απέμεινε με το εσώρουχο των 'κοινωνικών συσχετισμών' (δηλαδή συσχετισμών επιρροής και ισχύος) και της 'λαϊκής ετυμηγορίας' (δηλαδή αριστερής ηγεμονίας). Πλέον το μόνο που διαφοροποιεί ένα ελλαδικό δικαστήριο από ένα σοβιετικό, είναι ότι το πρώτο χρειάζεται 5 χρόνια παραπάνω για να καταδικάσει τους αντιφρονούντες. Όποιοι κι αν είναι αυτοί. Σήμερα η Χρυσή Αυγή, αύριο κάποιος άλλος. Το κατεστημένο αποφασίζει ποιός.