Καββαδίας και Ελευθερίου

Ο Καββαδίας, ένας άνθρωπος τετράγωνος, που η ζωή αφήνει επάνω του ροδιές και μπαντιλίκια. Κρατάει το τσιγάρο σα να είναι μάσκα οξυγόνου σε εντατική, ρουφώντας καθώς μιλάει με ανακάτωμα στίχων και λέξεων. Φοράει τη γραβάτα διεκδικώντας τον τίτλο του γηγενούς, νομοταγούς πολίτη για χάρη της κάμερας, μην μπορώντας ωστόσο να κρύψει το περιπλάνημα του βλέμματος που σημαδεύει τους διαχυτικούς, τους παλαβούς και ονειροπαρμένους.
Ο Ελευθερίου, ένα ανθρωπάκι που φοράει το πουκάμισο κουμπωμένο στο λαιμό αλλά έξω από το παντελόνι, τα γυαλιά του εκ γενετής φύτουλα μπροστά από βλέμμα συμβατικά ευχάριστο και βαρετό, και μάτια που είναι μικροσκόπια λέξεων, που κάθεται στην καρέκλα με τον ειδικό τρόπο του άντρα που δεν έχει ιδρώσει στη ζωή του.

Στο Μαλάκα της Παρέας

 

 

Ο Τσοχατζόπουλος αποτέλεσε κορυφαίο στέλεχος της εγκληματικής συμμορίας του ΠΑΣΟΚ. Ωστόσο, ενώ άπαντες στο κόμμα του εγκληματούσαν, από τον Παπανδρέου μέχρι και τον χαμηλότερο υπάλληλο, διαπλεκόμενο ή ημέτερο, ο Τσοχατζόπουλος έγινε ο μοναδικός που αποπέμφθηκε, δικάστηκε και τελικά τιμωρήθηκε. Κάποιοι λένε ότι ήταν ο αποδιοπομπαίος τράγος, επάνω στον οποίο το καθεστώς φόρτωσε όλα τα εγκλήματα της Μεταπολίτευσης. Για την ακρίβεια, ότι ο Τσοχατζόπουλος ήταν ο τυπικός μαλάκας της παρέας.

Έγκλημα και Τιμωρία

 

 

Γίναμε φορείς και κομιστές χαμηλής νοημοσύνης.
Πήραμε στο λαιμό μας ακροατές δίχως το αίσθημα της ευθύνης.
Είπαμε λόγια που κάνανε μόδα τα ναρκωτικά και τα όπλα.
Φέραμε τη διαφθορά απ' τη πίσω πόρτα.
Διαδώσαμε τις ψυχοτρόπες ουσίες στις μικρές ηλικίες.
Είχαμε ως ινδάλματα εγκληματίες.
Εισάγαμε αλλότρια δεινά σ' ελληνικές συνοικίες
στα πρότυπα μιας κοινωνίας δίχως αξίες.
Πορευόμασταν μες το σκοτάδι τυφλό κοπάδι
αντιγράφοντας κάθε ελάττωμα, κάθε ψεγάδι.
Πήραμε κι εμείς μέρος σε βέβηλα ήθη και έθιμα.
Τώρα η μουσική μας φέρει ως έμβλημα το έγκλημα.

 -Terror X Crew

 

Η δικαστική παράσταση της υπόθεσης Παναθηναϊκάκια έλαβε αυτές τις ημέρες τέλος και οι υπάλληλοι που έπαιζαν τους δικαστές συμμορφώθηκαν προς τις άνωθεν, κάτωθεν και αριστεροδεξιόθεν συνεχείς υποδείξεις, πιέσεις, νουθεσίες, παραινέσεις και ποδηγεσίες, βγάζοντας μια απόφαση-όνειδος ακόμα και για τα δεδομένα της κωμικοτραγικής μπανανίας του Ελλαδιστάν. Μια δίκη που ξεκίνησε στα πρότυπα του άρον-άρον σταύρωσον αυτόν, ή κατά πρωθυπουργό Σαμαρά "Πες του ψηλού να τους γαμήσει", ολοκλήρωσε χθες τον σκοπό της: την επισημοποίηση της Χρυσής Αυγής ως 'εγκληματικής οργάνωσης' και των υπευθύνων του κόμματος ως καταδίκων εγκληματιών.

Τώρα, μπορεί οι Χρυσαυγίτες να είναι επισήμως εγκληματίες, αλλά εμείς οι δημοκρατικοί δεν μπορούμε παρά να αναγνωρίσουμε την πολύτιμη συνεισφορά τους στην ολοκληρωτική καταστροφή κάθε επίφασης δημοκρατικότητας, τόσο στην γενέτειρα της Δημοκρατίας, όσο και γενικότερα στους σύγχρονους κοινοβουλευτισμούς. Παρόμοιες πολιτικές διώξεις εθνικιστικών κομμάτων ή οργανώσεων εξελίσσονται σε Ευρωπαϊκές χώρες όπως Αυστρία και Γερμανία, όμως η πρωτιά ανήκει στη ΧΑ. Χάρη στη ΧΑ διαλύθηκε η ψευδαίσθηση του τεκμηρίου της αθωότητας και η παραίσθηση της διάκρισης των εξουσιών. Διαμέσου της ΧΑ ακυρώθηκαν οι θεμελιώδεις αρχές της ισηγορίας, ισονομίας και ισοπολιτείας. Μετά από αυτήν, ο κοινοβουλευτισμός απώλεσε το προσωπείο της πολυφωνίας και της προστασίας των μειονοτήτων. Δέκα 'παλικάρια της φακής', όπως τους λένε, από τις φτωχογειτονιές και τα προάστια, ήταν αρκετά για να γίνει πασίδηλος, όπως δεν είχε γίνει ξανά, ο λεκές στο κουστούμι της ελλαδικής πολιτικής σκηνής. Ο δε κακόμοιρος θεσμός της Δικαιοσύνης, απέμεινε με το εσώρουχο των 'κοινωνικών συσχετισμών' (δηλαδή συσχετισμών επιρροής και ισχύος) και της 'λαϊκής ετυμηγορίας' (δηλαδή αριστερής ηγεμονίας). Πλέον το μόνο που διαφοροποιεί ένα ελλαδικό δικαστήριο από ένα σοβιετικό, είναι ότι το πρώτο χρειάζεται 5 χρόνια παραπάνω για να καταδικάσει τους αντιφρονούντες. Όποιοι κι αν είναι αυτοί. Σήμερα η Χρυσή Αυγή, αύριο κάποιος άλλος. Το κατεστημένο αποφασίζει ποιός.

Λίμνες και Προδότες

Πολλά έχουν ειπωθεί για τις αιτίες που οδήγησαν στην προδοσία των Πρεσπών. Το μεγάλο ερώτημα είναι, γιατί οι αριστεριστές του Τσίπρα ξεσκίστηκαν να συνάψουν την παραχώρηση του ονόματος στην πρώτη κιόλας θητεία τους ως κυβέρνηση; Οικονομικά οφέλη για την κατεστραμμένη ελληνική οικονομία, δεν υπάρχουν. Γεωστρατηγικά, η Ελλάδα αυτοκτονεί ανακαλύπτοντας νέα εθνότητα στα βόρεια σύνορά της και την βαπτίζοντάς την με το ιστορικότερο όνομα της Βαλκανικής χερσονήσου. Η μανία των αριστεριστών να παραδώσουν το όνομα άρον-άρον, θυμίζει σε πολλούς ότι, 70 χρόνια πριν, οι κομουνιστές διεξήγαγαν κανονικό πόλεμο προσπαθώντας ακριβώς να αποσχίσουν τη Μακεδονία και να μετατρέψουν την υπόλοιπη Ελλάδα σε σοσιαλιστική 'δημοκρατία'. Ήρθε, άρα, ο καιρός να πληρωθεί το 'γραμμάτιο'; Γεγονός είναι ότι η αποκαλούμενη 'λύση' προωθούταν με ζήλο από τους ηγεμόνες 'διεθνείς οργανισμούς' του Οικουμενισμού, ήτοι ΝΑΤΟ, ΕΕ και φυσικά ΟΗΕ. Σε αυτούς οφείλεται κατά μεγάλο ποσοστό και η άνοδος του Ζάεβ, ο οποίος έχει να λάβει ένα πρώτο 'αναπτυξιακό' πακέτο 30 δις € από την ΕΕ, ανταμοιβούλα για τον τραυματισμό του από τους τρελαμένους Μακεντόνσκατα του Γκρουέβσκι. Τα δισεκατομμύρια είναι πολλά και, όση ιδεολογία κι αν έχει απομείνει στα συντρόφια του Τσίπρα, το ενδεχόμενο να έχει κοπεί και γι αυτούς κάποιο κονδύλι πρέπει να θεωρείται βέβαιο. Ο καλύτερος προδότης είναι ο επαγγελματίας.

Ξεκόλλα από την κάμερά σου

Hasta la Τατιάνα siempre!

Οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος

Το παρακάτω κείμενο που αναδημοσιεύεται από το πολύ ενδιαφέρον ιστολόγιο του Λευτέρη Πανούση, εξετάζει και μελετά μια ουσιαστική, θεμελιώδη αλλά εντελώς παραμελημένη και θαμμένη πτυχή της τρέχουσας και διαδεδομένης πολιτικής ηθικής (ελλαδικής και όχι μόνο), η οποία αφορά τη σχέση αριστεράς και χριστιανισμού. Μια πτυχή στην οποία έχουμε ήδη αναφερθεί στο παρόν ιστολόγιο και θα το ξανακάνουμε αναλυτικότερα στο μέλλον.

Ισχύς και Ειλικρίνεια, μέρος 3ο

Ισχύς και Ειλικρίνεια, μέρος 2ο

Ισχύς και Ειλικρίνεια, μέρος 1ο

Εθνική αφύπνιση επί της Αυτοκρατορικής κλίνης

Λαθρομετανάστης vs. Κοσμοπολίτης

Εμείς οι εθνικοί θεωρούμε τους απάτριδες κοσμοπολίτες, τους ελλαδίτες ειδικότερα, πολύ χειρότερους των λαθρομεταναστών. Αλλά και οι ίδιοι οι κοσμοπολίτες θεωρούν τους εαυτούς τους πολύ κατώτερους των λαθρομεταναστών σε μια σειρά από βασικές συμπεριφορές. Παρακάτω σταχυολογούνται κάποια τέτοια παραδείγματα:

Χρεωκοπημένοι οικονομολόγοι

Η αριθμητική της Λαθρομετανάστευσης

Το δόγμα του Κακόμοιρου Μετανάστη

Στην Ελλάδα, η κοινωνική ηθική έχει 'τον Γερμανό' της. Έχει την αυθεντία που ονομάζεται ελλαδική αριστερά. Η ελλαδική αριστερά διαθέτει το προνόμιο να στρέφει την κοινή γνώμη προς την κατεύθυνση όπου αυτή εντοπίζει το δίκαιον ενός πράγματος. Πρόκειται ουσιαστικά περί μαζικού προσηλυτισμού στα αριστερά δόγματα. Ένα από τα δόγματα αυτά είναι αυτό του "κακόμοιρου μετανάστη". Παρ' όλη την αισχρή και ποταπή φύση της οικονομικής λαθρομετανάστευσης, μια αριστερά των 'υψηλών ιδανικών' έχει καταφέρει να νομιμοποιήσει όχι μόνο την ανοχή, αλλά και την αλληλεγγύη προς το φαινόμενο αυτό.

Ελληνικό Κοινοβούλιο for DUMMIES

Μνημόσυνο στον Αντρέα

Φυλή της Ιωνίας

 

...κατήντησες υπηρέτρια πολυτελείας.

Η περίπτωση του 'Συνταγματικού Τόξου'

Ένας απλός εισαγγελέας

Φώναζαν προσφάτως οι Χρυσαυγίτες ότι ο εισαγγελέας (γυναίκα, άντρας, δεν έχει σημασία) που απαγορεύει στον Μιχαλολιάκο και τους φυλακισμένους βουλευτές του την έξοδο από τον Κορυδαλλό, ώστε να πάνε στη Βουλή να ασκήσουν τα κοινοβουλευτικά τους καθήκοντα, είναι το ίδιο πρόσωπο που έδωσε άδεια στον Ξηρό ώστε να εξαφανιστεί. Οι Χρυσαυγίτες κατηγορούν τον δικαιοσύνης Αθανασίου και τον δημοσίας τάξης Δένδια. Παραπονούμενος και ο ατυχέστατος δημοσιοϋπαλληλάκος Δένδιας, επισκέπτεται τον άλλο που αποκαλείται 'πρόεδρος της δημοκρατίας' ο οποίος και συμφωνεί: η εξαφάνιση Ξηρού ήταν ένα ατυχές περιστατικό "για τη δημοκρατία μας".

Έγκλημα και μεταπολιτευτική Αριστερά

 
Είπα κι εγώ, θα περάσει ένα ολόκληρο έτος δίχως η Αριστερά* να δολοφονήσει (ή τουλάχιστον να αποπειραθεί) έστω κι έναν άνθρωπο; Δύσκολο. Μπορεί τον Ιανουάριο το ρουκετοβόλο να τους βγήκε σκάρτο και οι βόμβες στο Mall και το αυτοκίνητο της διευθύντριας των φυλακών Κορυδαλλού να μην σακάτεψαν κανέναν, αλλά οι ανάρχες δεν είχαν πει την τελευταία τους λέξη.