In the Realm of Asgard

Ένας απλός εισαγγελέας

Φώναζαν προσφάτως οι Χρυσαυγίτες ότι ο εισαγγελέας (γυναίκα, άντρας, δεν έχει σημασία) που απαγορεύει στον Μιχαλολιάκο και τους φυλακισμένους βουλευτές του την έξοδο από τον Κορυδαλλό, ώστε να πάνε στη Βουλή να ασκήσουν τα κοινοβουλευτικά τους καθήκοντα, είναι το ίδιο πρόσωπο που έδωσε άδεια στον Ξηρό ώστε να εξαφανιστεί. Οι Χρυσαυγίτες κατηγορούν τον δικαιοσύνης Αθανασίου και τον δημοσίας τάξης Δένδια. Παραπονούμενος και ο ατυχέστατος δημοσιοϋπαλληλάκος Δένδιας, επισκέπτεται τον άλλο που αποκαλείται 'πρόεδρος της δημοκρατίας' ο οποίος και συμφωνεί: η εξαφάνιση Ξηρού ήταν ένα ατυχές περιστατικό "για τη δημοκρατία μας".

Περί της Σοφοκλέους Αντιγόνης, μέρος 2ο

Χειμερινή πολιτεία

Περί της Σοφοκλέους Αντιγόνης, μέρος 1ο

Εισαγωγη

"Φαντασθειτε οτι μεσα στο κρατος υπαρχουν χιλιαδες Αντιγονες. Οπως καλλιστα ημπορει να συμβαινει. Φανταστειτε οτι η καθε μια για το δικο της διαφορετικο αιτημα με την υπερτερη ποιοτητα, την ασυμμετρη παντα και την αντιθετικη προς το θετικο δικαιο του ανθρωπου που απο τη φυση του αναγκαια ειναι ανευελικτο και περιοριστικο, καταστρατηγει το νομο του Κρεοντα. Ποιο θα ειναι τοτε το αποτελεσμα για τις κοινωνιες; (...)

Το δικαιο των ανθρωπινων νομων δεν ειναι να μας χαριζουν το μεγαλυτερο καλο. Αλλα να μας φυλαγουν μεσα στο μικροτερο κακο. Ο νομος των ανθρωπων δε φιλοδοξει να μου προσφερει τον παραδεισο. Του στεκεται αρκετο να αποτρεψει την κολαση να γκρεμιστει απανω μου." [1]