Κρέας για τα Κανόνια

- "Μπαμπά, δε σε χρειάζομαι. Θα ζήσω τη ζωή μου με ευτυχία χωρίς εσένα."

- "Παιδί μου όπως νομίζεις. Καλή τύχη και να ξέρεις, ο πατέρας σου σε δέχτηκε, σε πρόσεξε και δεν ήταν αυτός που κατέστρεψε την οικογένειά σου."

- "Μπαμπά, οικογένειά μου είναι η μαμά, η γιαγιά κι ο Μάκης."

Άλλος ένας εύελπις βιοποριστής. Του εύχεσαι καλή τύχη τυπικά, καθώς γνωρίζεις τι τον περιμένει.

Δυστυχώς, κανείς δε σώζεται αναγκαστικά και με το ζόρι.

Ο Μαλάκας του Αιώνα

Υποστήριζα τον πορτοκαλί Γερμανοσκωτσέζο χλιμίτζουρα καθ' όλη την διάρκεια του 2016 ως μοναδική εξω-συστημική απάντηση στην λαίλαπα της Αριστεράς όπως αυτή προέλαυνε μέσα από τους αποκαλούμενους 'Δημοκρατικούς' και την φαμίλια των Κλίντον. Πανηγύριζα εκείνη την εκλογική νύχτα του Νοεμβρίου, καθώς η ατζέντα που υποσχόταν ήταν βγαλμένη μέσα από τα πιο τρελά εθνοκεντρικά όνειρα: κλείσιμο των συνόρων και πάταξη του λαθρεποικισμού, σταμάτημα των Αμερικανικών στρατιωτικών επεμβάσεων ανά την υφήλιο, φρένο στην εξαγωγή της πρωτογενούς παραγωγής από τις πολυεθνικές, πάταξη του αριστερισμού στην κοινωνία και την παιδεία, προστασία της οικογένειας με ακύρωση του διεμφυλισμού, ανελέητο κυνηγητό στην εγκληματικότητα και το ναρκεμπόριο, κάθαρση στο βαθύ κράτος και εξοβελισμός των αριστερών / neocon δυναστειών που διαφέντευαν την Ουάσιγκτον, εναλλακτικά χτυπήματα στα καθεστωτικά woke αφηγήματα που εκπορεύονταν από τα κυρίαρχα ΜΜΕ και τη Silicon Valley, αποτροπή του πυρηνικού ολοκαυτώματος με ομαλοποίηση των σχέσεων με Ρωσία, κτλ κτλ

Ο Νάρκισσος που έμαθε

Το πρώτο πράγμα που έκανε το αριστερό κάθαρμα που δολοφόνησε τον Charlie Kirk, ήταν να το πει στον πατέρα του...

Του έθεσε έτσι το δίλημμα:

"Θα με κρύψεις, προσπαθώντας να εξιλεωθείς ως γονιός απέναντι στα παιδικά μου απωθημένα;

Ή θα με καταδώσεις, αποδεικνύοντας ότι ποτέ σου δεν άξιζες να με έχεις;;"

Η απόλυτη, τελική, τελειωτική χειριστική απόπειρα ενός νάρκισσου. Ενοχοποίηση του γονέα του με στοίχημα τον εαυτό του, και την πατρική αγάπη ως μοχλό.

Όμως ο Τyler Robinson δεν έμαθε ποτέ του ότι Πατέρας σημαίνει Δάσκαλος, κι ότι κανείς Δάσκαλος δεν κλονίστηκε ή αμφιταλαντεύθηκε ποτέ από τέτοιες επιλογές.

"Αντίο λοιπόν, γιέ μου.

Κρίμα στις στεναχώριες, τις αγωνίες και τους κόπους που πέρασα μέχρι να σε κάνω άνδρα. Ευτυχώς έχω και άλλα παιδιά, καλύτερα από εσένα.

Αλλά και να μην είχα... πάλι θα σε κατέδιδα."

Το επιμύθιο:

Στην πολιτεία της Γιούτα δεν έχει απαγορευθεί η θανατική ποινή.

Ο Θρύλος του Ευαγόρα

"Είμαι ο ποταμός που κυλάει έξω από αυτά τα τείχη, διασχίζοντας τους αγρούς

Φέρω μαζί μου ελπίδες και όνειρα, που πνίγονται στα ρυάκια και χύνονται στη θάλασσα

Η θέληση για ελευθερία έχει πεθάνει εντός μου"

Το συγκρότημα από την Κύπρο αναφέρεται στον Πεδιαίο, τον μεγαλύτεριο ποταμό της νήσου που πηγάζει από τα ελεύθερα όρη του Τροόδους και εκβάλλει στον κατεχόμενο κόλπο της Αμμοχώστου δίπλα από την αρχαία Σαλαμίνα. Η ερμηνεία του Νικόλα του Λεπτού κλείνει με συγκλονιστικό τρόπο τον τελευταίο τους δίσκο που είναι αφιερωμένος στον Ευαγόρα τον Σαλαμίνιο.


Είθε οι ελπίδες και τα όνειρα του κυπριακού Ελληνισμού κάποτε να δικαιωθούν.

Κλεομένης

Εμένα να με συγχωρείς Κλεομένη μου, Δωδεκαθεϊστής είμαι από αυτούς που σε άλλες εποχές κάποιοι όπως εσύ μας κυνηγούσαν να μας σκοτώσουν, ξέρεις, ως ειδωλολάτρες. Όμως! Έτσι που σε βλέπω να μιλάς σχεδόν τρυφερά για τα τρύπια σου παπούτσια, για την υποτυπώδη σου ραφιέρα και την ξεχάρβαλη ξυλόσομπα, μου δημιουργείται η εντύπωση ότι είσαι περισσότερα συνδεδεμένος ψυχικά με τα πράγματα αυτά από ότι κάποιος κανονικός άνθρωπος θα ήταν με τα δικά του μη-τρύπια παπούτσια, την ραφιέρα του και την ξυλόσομπά του. Δηλαδή μου φαίνεται, αγαπητέ μου Κλεομένη, ότι έχεις αυτά τα παπούτσια ειδικά επειδή είναι τρύπια και, αν δεν ήταν, τότε δεν θα τα είχες.

Η Ναυμαχία της Κνίδου

 

πεισθέντων γὰρ ταῦτα τῶν στρατηγῶν καὶ ναυτικοῦ συλλεγέντος Λακεδαιμόνιοι μὲν κατεναυμαχήθησαν καὶ τῆς ἀρχῆς ἀπεστερήθησαν, οἱ δ᾽ Ἕλληνες ἠλευθερώθησαν, ἡ δὲ πόλις ἡμῶν τῆς τε παλαιᾶς δόξης μέρος τι πάλιν ἀνέλαβε καὶ τῶ συμμάχων ἡγεμὼν κατέστη. καὶ ταῦτ᾽ ἐπράχθη Κόνωνος μὲν στρατηγοῦντος, Εὐαγόρου δὲ τοῦτό τε παρασχόντος καὶ τῆς δυνάμεως τὴν πλείστην παρασκευάσαντος.

 

Μήνυμα προς Εβραίους

 

 

Μετά τον Κασιδιάρη και τον Σκαλούμπακα, του οποίου πρώτου το μήνυμα ήταν "Οι αριστεροί φίλοι σας σας πρόδωσαν, εμείς πάντως όχι" και του δευτέρου "Καλά τα πάτε, συνεχίστε", θέλω να στείλω και το δικό μου μήνυμα στους Εβραίους - και συγκεκριμένα στην Ντανιέλα Βέϊς. Αυτό το μήνυμα έχει μόνο μια διάσταση, την σατιρική.

 

Ντανιέλα Βέϊς. Καταλαβαίνω ότι βρίσκεσαι σε ανοιχτή επικοινωνία με τον Γιαχβέ, ο οποίος έρχεται στα όνειρά σου και σου υπόσχεται όλη την γη που απλώνεται εμπρός σου. Σε κατανοώ. Θέλεις γη, έδαφος, χώρο να απλώσεις την αράδα σου. Εμείς λοιπόν, οι παλιοί σας φίλοι, προσφερόμαστε να σας δώσουμε την χερσόνησο της Πελοποννήσου ώστε να έρθετε να μείνετε εδώ, δίπλα μας, και να αφήσετε τον κοσμάκη εκεί κάτω ήσυχο. Τι λες;

Η Βιντάντ της Γάζας

 

 

Στην αδερφή ψυχή μου και την κόρη του οφθαλμού μου, στον 'άνθρωπο του Έθνους', στο αριστερό δάχτυλο του οποίου κατοικεί η δική μου βέρα. Στον Ντέιφ. Αποθησαύρισα κάθε μας συνάντηση, και έζησα μαζί σου μια ζωή χαράς μετά από χρόνια δακρύων.
Για πρώτη φορά στα χρονικά, μια ιστορία αγάπης θα ειπωθεί την ημέρα που πεθαίνει ένας από τους πρωταγωνιστές της και, ευτυχώς για εμένα, είμαι η γυναίκα που σκοτώθηκε ώστε ο άντρας της να ζήσει, και να συνεχίσει να ηγείται του στρατού του, και να χτίζει το στρατιωτικό του οπλοστάσιο. Δεν μπορούσα να μην το κάνω, αφού μαζί του έζησα σαν βασίλισσα για χρόνια - αν και ο τρόπος ζωής μας ήταν διαφορετικός αφού βρισκόμασταν συνεχώς εν κινήσει.
Σήμερα, το όνομά μου και το δικό σου, Μοχάμεντ Ντιάμπ Αλ-Ντέιφ, μπορούν να ανακοινωθούν δημοσίως, δίπλα δίπλα, για να τα ακούσει όλος ο κόσμος και να μας στρώσουν το κόκκινο χαλί. Τα αληθινά αστέρια δεν ανήκουν στον ουρανό αλλά στις σήραγγες, όπου τα 'κρυμμένα' αστέρια διαβιούν - όμως έρχεται μια στιγμή που και αυτά φωτίζονται και οι άνθρωποι του κόσμου βλέπουν επιτέλους το όμορφο λαμπύρισμά τους.
Ξέρω ότι βιάζεσαι λόγω των χρονικών περιορισμών και της αβεβαιότητας των σκοτεινών αυτών ωρών, αλλά η ήρεμη, ήσυχη και συγκρατημένη γυναίκα σου λαχταρά τον 'μεγαλύτερο εχθρό του μεγαλύτερου εχθρού μας' να διαβάσει την φλυαρία της Βιντάντ του. Μήπως δεν είμαι κι εγώ ένας ανώνυμος 'στρατιώτης' σου, όπως όλοι οι στρατιώτες των Κασσάμ;
Έλα, κάτσε λίγο δίπλα μου για τελευταία φορά με τη στρατιωτική σου στολή. Είσαι πιο όμορφος με τη στολή σου από όσο νομίζεις. πιο όμορφος απ' ό,τι αν φορούσες λευκό πουκάμισο και κόκκινη γραβάτα, όπως κάνουν οι πολιτικοί, και τα πρόσωπα με την επιρροή. Άσε την μυρωδιά του 'ιδρώτα της μάχης' να αναβλύσει από εσένα, ένα άρωμα με το σήμα του Ντέιφ. Άσε τις ευωδιές των γαλλικών αρωμάτων και των ανθών του γιασεμιού να υστερούν στη σύγκριση.

Σιωνισμός Δεξιά, Ισλάμ Αριστερά

  

Η λαϊκή θρησκεία της Αμερικής

Οι χριστιανοί πάντοτε αρέσκονταν να αυτο-επιβεβαιώνονται μέσα από κυριολεκτικές ερμηνείες των ελληνικών μύθων, προσπαθώντας να αποδείξουν το πόσο κατώτεροι ήταν αυτοί από το εβραϊκό φολκλόρ. Η συνήθεια όμως, όπως λέγεται, έγινε κάποτε λατρεία και έτσι, η εμφάνιση των χριστιανών εκείνων που θα ερμήνευαν κυριολεκτικώς και τις δικές τους γραφές, ήρθε αναπόφευκτα. Φυσικά αποκηρύχτηκαν ως αιρετικοί από τους παλαιότερους - αυτούς που είχαν καταλάβει ότι, αφενός το να προφητεύουν συνεχώς μια συντέλεια του κόσμου που δεν ερχόταν ποτέ έβλαπτε σοβαρά την αξιοπιστία τους και, αφετέρου, ότι από την στιγμή που η Εκκλησία τους διαφέντευε τον κόσμο, τότε η συντέλειά του δεν συνέφερε επ' ουδενί... Όμως οι αφορισμοί δεν σταμάτησαν κανέναν από το να ερμηνεύει το μέλλον της ανθρωπότητας μέσα από τις νύξεις και τα μισόλογα διάφορων απλοϊκών, αναλφάβητων και ημίτρελων Εβραίων που περιφέρονταν στον υπόκοσμο της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας δύο χιλιάδες χρόνια πριν. Ερμηνεύοντας λοιπόν τις ερμηνείες, ο εβραϊσμός έφερε την ορθοδοξία, η ορθοδοξία έφερε τον καθολικισμό, ο καθολικισμός έφερε τον προτεσταντισμό, ο προτεσταντισμός τον αγγλικανισμό, ο αγγλικανισμός τον μεθοδισμό και τον πουριτανισμό, ο πουριτανισμός τον ευαγγελικισμό και τελικά, κλείνοντας ο κύκλος της βλακείας, ο ευαγγελικισμός έφερε τον χριστιανικό σιωνισμό - όπου σιωνισμός, ο εβραϊσμός με όπλο, σακίδιο και στολή εκστρατείας. Έτσι, η κοσμοθεωρία που εγκαινίασε την μεγάλη εποχή της χυδαιότητας, αντιλαμβανόμενη το θείο ως έναν ζηλότυπο και δυνάστη γέρο που μια το 'παίζει οπλαρχηγός και μια κτηματομεσίτης, αφού χάθηκε περιπλανώμενη στα αφιλόξενα προς αυτή μέρη της θεολογικής αλληγορίας, γύρισε πίσω στον ξερό και άνυδρο τόπο της - και έφτιαξε το νέο της golem με υλικό τον Αμερικάνο καταναλωτή.

 

Δύο golems, στρατιωτικό και πολιτικό και στα δεξιά ο επικυρίαρχος. Edmund Allenby, ο χρήσιμος-ηλίθιος
στρατάνθρωπος που κατέκτησε την Ιερουσαλήμ. Arthur Balfour, ο χυδαίος και σωβινιστής αριστοκράτης
που χάρισε την Παλαιστίνη. Herbert Samuel, ο πρώτος κυβερνήτης, παντρεύτηκε την πρώτη του ξαδέλφη
για να μην αραιωθεί το περιούσιο αίμα.

Καββαδίας και Ελευθερίου

Ο Καββαδίας, ένας άνθρωπος τετράγωνος, που η ζωή αφήνει επάνω του ροδιές και μπαντιλίκια. Κρατάει το τσιγάρο σα να είναι μάσκα οξυγόνου σε εντατική, ρουφώντας καθώς μιλάει με ανακάτωμα στίχων και λέξεων. Φοράει τη γραβάτα διεκδικώντας τον τίτλο του γηγενούς, νομοταγούς πολίτη για χάρη της κάμερας, μην μπορώντας ωστόσο να κρύψει το περιπλάνημα του βλέμματος που σημαδεύει τους διαχυτικούς, τους παλαβούς και ονειροπαρμένους.
Ο Ελευθερίου, ένα ανθρωπάκι που φοράει το πουκάμισο κουμπωμένο στο λαιμό αλλά έξω από το παντελόνι, τα γυαλιά του εκ γενετής φύτουλα μπροστά από βλέμμα συμβατικά ευχάριστο και βαρετό, και μάτια που είναι μικροσκόπια λέξεων, που κάθεται στην καρέκλα με τον ειδικό τρόπο του άντρα που δεν έχει ιδρώσει στη ζωή του.

Διαφορές μεταξύ του Χριστιανικού και του Παραδοσιακού έθους

 

 

Ανώτερο ιδανικό
Χριστιανισμός : αγάπη
Παράδοση : ευγνωμοσύνη

 

 Πρώτη συμφορά
Χριστιανισμός : ανυπακοή
Παράδοση : απολησμόνηση

 

Οδός προς την εξιλέωση
Χριστιανισμός : συγχώρεση
Παράδοση : αποκατάσταση

 

 

 

Επανάσταση

 

 

ἐπαν + ίστημι (ἱστάω, στᾰτίζω)

Ανεγείρω εκ νέου, Ξαναστήνω

Τρελός

Ένα δευτεριάτικο πρωινό ο 25χρονος Αμερικάνος Aaron Bushnell βάζει τη στρατιωτική του στολή, παίρνει τον αναπτήρα του, γεμίζει ένα παγούρι με βενζίνη και ξεκινάει για την Ισραηλινή πρεσβεία στην Ουάσινγκτον. Στα λίγα τελευταία μέτρα πριν φτάσει από έξω, ανοίγει την κάμερα στο κινητό του, αιτιολογεί λιτά την πράξη του και αφού στήσει το τηλέφωνο σε κάποιο τρίποδα, λούζεται με τη βενζίνη, βάζει το καπέλο του ως σωστός στρατιώτης και αυτοπυρπολείται, κραυγάζοντας "Ελεύθερη Παλαιστίνη". Το μεταλλικό παγούρι που κυλάει στην άσφαλτο ηχεί αντί κάποιου ιδεατού εμβατηρίου, τονίζοντας το άδοξο της σκηνής αλλά και του υπόλοιπου κόσμου. Αναστατωμένοι φρουροί από τα γύρω φυλάκια τρέχουν στο σημείο με τα όπλα τους προτεταμένα στον νεαρό που καίγεται, φωνάζοντάς του να πέσει κάτω, σκοπεύοντας ίσως να τον συλλάβουν συμφώνως προς τη διαδικασία. Και ο νεαρός πέφτει, έχοντας πια γίνει μια φλεγόμενη μάζα από ύφασμα και σάρκα - μέχρι να φτάσουν οι πρώτοι πυροσβεστήρες είναι αργά. Στο νοσοκομείο θα διαπιστωθεί ο θάνατός του.

Παραμύθι, μέρος 1ο

Ευγνωμοσύνη.

 

Δήμητρος γὰρ ἀφικομένης εἰς τὴν χώραν ὅτ᾽ ἐπλανήθη τῆς Κόρης ἁρπασθείσης, καὶ πρὸς τοὺς προγόνους ἡμῶν εὐμενῶς διατεθείσης ἐκ τῶν εὐεργεσιῶν ἃς οὐχ οἷόν τ᾽ ἄλλοις ἢ τοῖς μεμυημένοις ἀκούειν, καὶ δούσης δωρεὰς διττὰς αἵπερ μέγισται τυγχάνουσιν οὖσαι, τούς τε καρπούς, οἳ τοῦ μὴ θηριωδῶς ζῆν ἡμᾶς αἴτιοι γεγόνασι, καὶ τὴν τελετήν, ἧς οἱ μετασχόντες περί τε τῆς τοῦ βίου τελευτῆς καὶ τοῦ σύμπαντος αἰῶνος ἡδίους τὰς ἐλπίδας ἔχουσιν

 

Ένα μεσημέρι του Ιουλίου μια γυναίκα καθόταν σε ρηχό σπήλαιο, ένα κοίλωμα στα ριζά των βράχων με αρκετή σκιά και δροσιά για να ανακουφίσει κάποιον από τον καυτό ήλιο. Λίγο μακρύτερα ήταν ένα καλοφτιαγμένο πηγάδι και ο δρόμος, που στο μέρος εκείνο ήταν σχετικά πλατύς και στρωμένος με λειασμένη πέτρα. Μια νεότερη κοπέλα στεκόταν και την κοίταζε, και η γυναίκα κοίταζε χαμηλά, το έδαφος. Μακρύτερα, δέντρα κάθε λογής άπλωναν τα κλαδιά τους το ένα πάνω από το άλλο, απτόητα από τη ζέστη, με πρώτο και καλύτερο ένα πλατάνι. Το βουητό των τζιτζικιών ήταν το μόνο που ακουγόταν, μέχρι που η γυναίκα άρχισε να μιλάει:

Εμβολιασμένοι και ανεμβολίαστοι

 

- Νοέμβριος 2019, ο εργαστηριακός κορωνοϊός ελευθερώνεται σε επαρχία της Κίνας.
 

- Καλοκαίρι 2020, νομοθετείται η μαζικής κλίμακας επιστολική ψηφοφορία στις ΗΠΑ, εις το όνομα της δημόσιας υγείας.

- 3 Νοεμβρίου 2020, ένα έτος μετά το ξέσπασμα της πανδημίας, η μεγαλύτερη νοθεία στην αμερικανική εκλογική ιστορία είναι γεγονός. Καταμετρώνται περισσότερες από 65 εκατομμύρια ανώνυμες επιστολικές ψήφοι, στην συντριπτική τους πλειοψηφία υπέρ ενός διεφθαρμένου πρώην αντιπροέδρου - ο οποίος αναδεικνύεται στον λαοφιλέστερο υποψήφιο όλων των εποχών.

Μέχρι τώρα ο λαός κυβερνούσε μέσω των πολιτικών. Τώρα ψηφίζει και μέσω των ταχυδρόμων.

- 8 Νοεμβρίου 2020, 5 ημέρες μετά τις εκλογές, ανακοινώνεται το εμβόλιο. Η επιτυχής παρασκευή και κυκλοφορία του οποίου αναμενόταν, σύμφωνα με τις πιο αισιόδοξες προβλέψεις, κάπου μέσα στο 2022.

Τέλος καλό, όλα καλά.

 

Από έξω, οι λαουτζίκοι απέμειναν να φαγώνονται για το ποιός σκέφτεται τον συνάνθρωπό του και φοράει παντού μάσκα, και ποιός μοναχά τον εαυτό του και παραμένει ανεμβολίαστος.

Στο Μαλάκα της Παρέας

 

 

Ο Τσοχατζόπουλος αποτέλεσε κορυφαίο στέλεχος της εγκληματικής συμμορίας του ΠΑΣΟΚ. Ωστόσο, ενώ άπαντες στο κόμμα του εγκληματούσαν, από τον Παπανδρέου μέχρι και τον χαμηλότερο υπάλληλο, διαπλεκόμενο ή ημέτερο, ο Τσοχατζόπουλος έγινε ο μοναδικός που αποπέμφθηκε, δικάστηκε και τελικά τιμωρήθηκε. Κάποιοι λένε ότι ήταν ο αποδιοπομπαίος τράγος, επάνω στον οποίο το καθεστώς φόρτωσε όλα τα εγκλήματα της Μεταπολίτευσης. Για την ακρίβεια, ότι ο Τσοχατζόπουλος ήταν ο τυπικός μαλάκας της παρέας.

Έγκλημα και Τιμωρία

 

 

Γίναμε φορείς και κομιστές χαμηλής νοημοσύνης.
Πήραμε στο λαιμό μας ακροατές δίχως το αίσθημα της ευθύνης.
Είπαμε λόγια που κάνανε μόδα τα ναρκωτικά και τα όπλα.
Φέραμε τη διαφθορά απ' τη πίσω πόρτα.
Διαδώσαμε τις ψυχοτρόπες ουσίες στις μικρές ηλικίες.
Είχαμε ως ινδάλματα εγκληματίες.
Εισάγαμε αλλότρια δεινά σ' ελληνικές συνοικίες
στα πρότυπα μιας κοινωνίας δίχως αξίες.
Πορευόμασταν μες το σκοτάδι τυφλό κοπάδι
αντιγράφοντας κάθε ελάττωμα, κάθε ψεγάδι.
Πήραμε κι εμείς μέρος σε βέβηλα ήθη και έθιμα.
Τώρα η μουσική μας φέρει ως έμβλημα το έγκλημα.

 -Terror X Crew

 

Η δικαστική παράσταση της υπόθεσης Παναθηναϊκάκια έλαβε αυτές τις ημέρες τέλος και οι υπάλληλοι που έπαιζαν τους δικαστές συμμορφώθηκαν προς τις άνωθεν, κάτωθεν και αριστεροδεξιόθεν συνεχείς υποδείξεις, πιέσεις, νουθεσίες, παραινέσεις και ποδηγεσίες, βγάζοντας μια απόφαση-όνειδος ακόμα και για τα δεδομένα της κωμικοτραγικής μπανανίας του Ελλαδιστάν. Μια δίκη που ξεκίνησε στα πρότυπα του άρον-άρον σταύρωσον αυτόν, ή κατά πρωθυπουργό Σαμαρά "Πες του ψηλού να τους γαμήσει", ολοκλήρωσε χθες τον σκοπό της: την επισημοποίηση της Χρυσής Αυγής ως 'εγκληματικής οργάνωσης' και των υπευθύνων του κόμματος ως καταδίκων εγκληματιών.

Τώρα, μπορεί οι Χρυσαυγίτες να είναι επισήμως εγκληματίες, αλλά εμείς οι δημοκρατικοί δεν μπορούμε παρά να αναγνωρίσουμε την πολύτιμη συνεισφορά τους στην ολοκληρωτική καταστροφή κάθε επίφασης δημοκρατικότητας, τόσο στην γενέτειρα της Δημοκρατίας, όσο και γενικότερα στους σύγχρονους κοινοβουλευτισμούς. Παρόμοιες πολιτικές διώξεις εθνικιστικών κομμάτων ή οργανώσεων εξελίσσονται σε Ευρωπαϊκές χώρες όπως Αυστρία και Γερμανία, όμως η πρωτιά ανήκει στη ΧΑ. Χάρη στη ΧΑ διαλύθηκε η ψευδαίσθηση του τεκμηρίου της αθωότητας και η παραίσθηση της διάκρισης των εξουσιών. Διαμέσου της ΧΑ ακυρώθηκαν οι θεμελιώδεις αρχές της ισηγορίας, ισονομίας και ισοπολιτείας. Μετά από αυτήν, ο κοινοβουλευτισμός απώλεσε το προσωπείο της πολυφωνίας και της προστασίας των μειονοτήτων. Δέκα 'παλικάρια της φακής', όπως τους λένε, από τις φτωχογειτονιές και τα προάστια, ήταν αρκετά για να γίνει πασίδηλος, όπως δεν είχε γίνει ξανά, ο λεκές στο κουστούμι της ελλαδικής πολιτικής σκηνής. Ο δε κακόμοιρος θεσμός της Δικαιοσύνης, απέμεινε με το εσώρουχο των 'κοινωνικών συσχετισμών' (δηλαδή συσχετισμών επιρροής και ισχύος) και της 'λαϊκής ετυμηγορίας' (δηλαδή αριστερής ηγεμονίας). Πλέον το μόνο που διαφοροποιεί ένα ελλαδικό δικαστήριο από ένα σοβιετικό, είναι ότι το πρώτο χρειάζεται 5 χρόνια παραπάνω για να καταδικάσει τους αντιφρονούντες. Όποιοι κι αν είναι αυτοί. Σήμερα η Χρυσή Αυγή, αύριο κάποιος άλλος. Το κατεστημένο αποφασίζει ποιός.

Το τελευταίο θύμα του Χίτλερ

Λίμνες και Προδότες

Πολλά έχουν ειπωθεί για τις αιτίες που οδήγησαν στην προδοσία των Πρεσπών. Το μεγάλο ερώτημα είναι, γιατί οι αριστεριστές του Τσίπρα ξεσκίστηκαν να συνάψουν την παραχώρηση του ονόματος στην πρώτη κιόλας θητεία τους ως κυβέρνηση; Οικονομικά οφέλη για την κατεστραμμένη ελληνική οικονομία, δεν υπάρχουν. Γεωστρατηγικά, η Ελλάδα αυτοκτονεί ανακαλύπτοντας νέα εθνότητα στα βόρεια σύνορά της και την βαπτίζοντάς την με το ιστορικότερο όνομα της Βαλκανικής χερσονήσου. Η μανία των αριστεριστών να παραδώσουν το όνομα άρον-άρον, θυμίζει σε πολλούς ότι, 70 χρόνια πριν, οι κομουνιστές διεξήγαγαν κανονικό πόλεμο προσπαθώντας ακριβώς να αποσχίσουν τη Μακεδονία και να μετατρέψουν την υπόλοιπη Ελλάδα σε σοσιαλιστική 'δημοκρατία'. Ήρθε, άρα, ο καιρός να πληρωθεί το 'γραμμάτιο'; Γεγονός είναι ότι η αποκαλούμενη 'λύση' προωθούταν με ζήλο από τους ηγεμόνες 'διεθνείς οργανισμούς' του Οικουμενισμού, ήτοι ΝΑΤΟ, ΕΕ και φυσικά ΟΗΕ. Σε αυτούς οφείλεται κατά μεγάλο ποσοστό και η άνοδος του Ζάεβ, ο οποίος έχει να λάβει ένα πρώτο 'αναπτυξιακό' πακέτο 30 δις € από την ΕΕ, ανταμοιβούλα για τον τραυματισμό του από τους τρελαμένους Μακεντόνσκατα του Γκρουέβσκι. Τα δισεκατομμύρια είναι πολλά και, όση ιδεολογία κι αν έχει απομείνει στα συντρόφια του Τσίπρα, το ενδεχόμενο να έχει κοπεί και γι αυτούς κάποιο κονδύλι πρέπει να θεωρείται βέβαιο. Ο καλύτερος προδότης είναι ο επαγγελματίας.

Viva Bolsonaro