Το Τέμενος του Αιγαίου

Μνημόσυνο στον Αντρέα

Περί του Βωμού των 12 θεών

"There was in the midst of the city an altar belonging to no god of power; gentle Clemency had there her seat, and the wretched made it sacred; never lacked she a new suppliant, none did she condemn or refuse their prayers. All that ask are heard, night and day may one approach and win the heart of the goddess by complaints alone. No costly rites are hers; she accepts no incense flame, no blood deep-welling; tears flow upon her altar, sad offerings of severed tresses hang above it, and raiment left when Fortune changed. Around is a grove of gentle trees, marked by the cult of the venerable, wool-entwined laurel and the suppliant olive. No image is there, to no metal is the divine form entrusted, in hearts and minds does the goddess delight to dwell. The distressed are ever nigh her, her precinct ever swarms with needy folk, only to the prosperous is her shrine unknown."

Publius Statius, Thebaid, 12.481

Το Ομόθρησκον και άλλες ιστορίες για δεξιούς

Δεκέμβρης 2004. Για μια πενταετία περίπου, το Ελληνολατρικό ρεύμα κινείται υπογείως, underground που λένε και οι Άγγλοι, με μικρές ομάδες λατρευτών να οργανώνουν χώρους διαλέξεων και να εισέρχονται σε ιερά για να τελέσουν ιεροπραξίες άνευ αδείας, οι οποίες περιλαμβάνουν προκαταρτική διαδικασία κρυφτού με τους αρχαιοφύλακες. Οι πάντες οφείλουν να αντιμετωπίσουν την στοχοποίηση και την λοιδορία, καθώς προσπαθούν να αρθρώσουν στοιχειώδη λόγο περί Έθνους, εν μέσω στυγνής επιβολής του διεθνισμού εξ αριστερών και εκ δεξιών. Σε ευρύτερο κοινωνικό επίπεδο, είναι η εποχή που ο μικρομεσαίος νοικοκύρης αρχίζει να ξυπνά και να ψάχνεται, καθώς το πατριωτικό του ένστικτο τον ειδοποιεί ότι η χώρα αφελληνίζεται τάχιστα. Εκεί κοντά στον Δεκέμβρη του 2004 η Ψαρούδα-Μπενάκη παραδίδει στον Παπούλια με ευχές για λιγότερη εθνική κυριαρχία, ενώ αυτός την ακούει με προσήλωση. Για παχιές σοσιαλιστικές αγελάδες ούτε λόγος. Είναι η εποχή των σκασμένων δανείων και καρτών, η αρχή της εκτεταμένης κοινωνικής αποσάθρωσης που θα σηματοδοτήσει το τέλος της Μεταπολίτευσης.

Περί γραφικότητας ο λόγος